Tüm Yazılar

Şehir Seralarında Yetişen Vahşi Çiçekler 


Her kiz cocugu vahsi bir cicek olarak dogar. Dogasi vahsi topraklarda sere serpe buyuyen, derin ormanin icinde sık agaclarin arasindan sizan gunesin isigi uzerinde dans eden vahsi bir orman cicegi olarak. Kendine en ozgu parlaklikta ve yurek yakan renklerde vahsi bir dag cicegi olarak. Kuru catlamis bir toprak icinde cöl cicegi olarak..

Onun dogasi o can alici guzelligi ile ait oldugu topraklarda vahsi guzelligini sunarak cicek acmasidir. Kendini doganin gizemi icine tumuyle acmasidir. 

Onlar, Buyuk Vahsi Ana’nin kizlaridir, onlari dunyaya getiren annelerin Buyuk Vahsi Ana’nin kizlari oldugu gibi. Geldigi kaynak nehri unutan ana soyunun kizlari olarak vahsi dogamizi, vahsi birer cicek oldugumuzu hatirlamaya calisiyoruz biz bu neslin kadinlari. 

Nehirin akisini kapamis buyuk bir tas gibi, bir yerlerde kopan zincir-ana halkasini yeniden bir araya getirmeye calisan, onarici halkalariyiz biz bu neslin kadinlari. 

Sadece bir cicek oldugunu hatirlamak bir yana ‘vahsi topraklara ait vahsi bir cicek’ oldugunu hatirlamak bir yana..Cunku vahsi cicekler ormanin en derinlerinde, ucurum diplerinde, colun ortasinda, okyanusa bakan yamaclarin kiyilarinda biterler. Onlar sert kislara, kurak susuz topraklara aliskin ve dayaniklidirlar. Gucleri dayanikli dogalarindan gelir sonrasi bilgelige donusur. Onlar, yakan çöl gunesinin altinda solmazlar. Onlar süs olarak koparilamayacak kadar koklerini saldiklari toprakta guzeldirler. Onlar, ozgurdurler. Onlarin o ozgur dogalarini izlemek bile insani buyuler. 

Onlar oyle-ce guzeldirler..

Onlar olduklari halleri ile acarlar ve icinde bulunduklari vahsi doganin her bir parcasi ile dostturlar. 

Ucurum yamaclarinda, çöllerde, derin vadilerde acan bu cicekler, sehir seralarinda ne yapmaktadirlar? Kim icin, ne icin yasarlar? 

Bir gun ve elbet bir gun Vahsi Buyuk Ana’nin toprak kokusu onlari cagirir. Kalplerine ruzgar perileri gelir fisildar, burunlarina ozgur okyanuslarin kokusunu getirir, derin vahsi ormanin serin ve taze nefesini ufler cigerlerine.

Biz Buyuk Ana’nin vahsi cicekleri, tikanmis nehirin cagildayarak akmasi, kopan zincir-anayi kendi vahsi ozgunlugumuzu hatirlayarak onarabilecegiz. Ancak ‘dogdugumuz kendimiz’ oldugumuzda. 

Steril şehir seralarında bize ait olmayan hayatlara veda etme cesareti gosterdigimizde, ait oldugumuz yasamlara dogru kanat acacagiz. 

Bu dolunayin isiginda, birakalim karanlik dar bir gecit gibi gozuken bize ait olana dogru yuruyecegimiz o vahsi toprak yol belirsin. Cunku sen istersen, ‘O’ hep yol gosterir, en karanlik orman yollarini aydinlatir ay’in isigi ile..Sen yeter ki iste, sen yeter ki gelecekteki derin vahsi benligine ‘Evet’ De. 

Oyle de oldu,

Tum vahsi ciceklere, 

Bilge Inal 

#disibilgelik

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s